Wielki Piątek. Dzień adoracji Krzyża

Wielki Piątek to jedyny dzień, kiedy w kościołach nie jest sprawowana msza święta. To dzień ciszy i dzień Krzyża, którego adoracja stanowi centralną część sprawowanej tego dnia Liturgii Męki Pańskiej.

W Wielki Piątek komunia święta jest udzielana na zakończenie liturgii Męki Pańskiej. Kościół poleca Bogu cały świat pragnąc zbawienia dla każdego człowieka. Adoracja Krzyża otwiera duszę na poznanie Boga.

Podczas nabożeństwa w świątyni Celebrans (są dwa sposoby sprawo­wania mszy św. Tzw. celebra to sprawowana mszy św. indywidualnie przez jednego kapłana, a koncelebra – współodprawianie mszy św. przez dwóch lub więcej kapłanów – przy. red) odsłania ramiona Krzyża i śpiewa trzykrotnie: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, na co wierni odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”.

Po liturgii Krzyż zostaje w widocznym i dostępnym miejscu, tak by każdy wierny mógł go adorować. Jest on aż do Wigilii Paschalnej najważniejszym punktem w kościele.

Kolejną częścią liturgii Wielkiego Piątku jest procesja do Grobu Pańskiego. Na ołtarzu wystawia się Najświętszy Sakrament w monstrancji okrytej białym przejrzystym welonem – symbolem całunu, w który owinięto ciało zmarłego Chrystusa. Przez całą noc trwa adoracja.

W Wielki Piątek odprawiane są także nabożeństwa Drogi Krzyżowej. W wielu kościołach rozpoczyna się ono o godzinie 15.00, gdyż właśnie około tej godziny wedle przekazu Ewangelii Jezus zmarł na Krzyżu. W Wielki Piątek obowiązuje ścisły post, oznacza nie tylko powstrzymanie się od produktów mięsnych, ale także spożycie tylko jednego posiłku do syta i dwóch niepełnych.