Komunistyczne ludobójstwo na elicie polskiej: wątek ostrołęcki

W wyniku „czerwonego najazdu” na Polskę, dokonanego 17 września 1939 roku przez Armię Czerwoną (używana przez niektórych historyków i pasjonatów historii nazwa „Armia Sowiecka” zaczęła obowiązywać dopiero od lutego 1946 r.), do niewoli bolszewickiej trafiło około 250 tys. polskich żołnierzy, w tym około 18 tys. oficerów.

Przetrzymywanie ich w sowieckich więzieniach i obozach karnych nie miało żadnych podstaw prawnych, ponieważ Polska nie znajdowała się w stanie wojny z Sowietami.

Polskich oficerów, policjantów i więźniów politycznych umieszczono w trzech obozach specjalnych NKWD (Starobielsk, Ostaszków, Kozielsk) oraz w więzieniach na zajętych Kresach Wschodnich.

NKWD wielokrotnie podejmowało próby pozyskiwania agentury wśród jeńców polskich. Gdy starania te nie przyniosły oczekiwanego rezultatu, „ludowy komisarz” spraw wewnętrznych Związku Radzieckiego Ławrentij Beria sporządził, 5 marca 1940 roku, dla Józefa Stalina notatkę z propozycją zamordowania Polaków, „zatwardziałych i nie rokujących nadziei poprawy wrogów władzy sowieckiej”. Partyjny komitet centralny jeszcze tego samego dnia zaakceptował tą propozycję, co świadczy, że decyzja o likwidacji polskiej elity zapadła dużo wcześniej.

Wśród 21 857 polskich jeńców i więźniów zamordowanych strzałem w tył głowy w Lesie Katyńskim, w siedzibach NKWD w Smoleńsku, Charkowie i Twerze było kilkadziesiąt, a może nawet kilkuset osób, którzy mieli rodzinne lub służbowe powiązania z przedwojennym powiatem ostrołęckim.

Nie można też zapomnieć o Polakach mordowanych w innych więzieniach, pochowanych w już odkrytych kub jeszcze nieustalonych miejscach, m.in., w Kuropatach pod Mińskiem na Białorusi oraz w Bykowni pod Kijowem na Ukrainie.

Dlaczego zabili polskich oficerów? Dlatego, że gdyby oni żyli, to może po wojnie nie byłoby polskiego Politbiura…”, pisał rosyjski historyk, były oficer wywiadu Władimir Riezun, bardziej znany jako Wiktor Suworow.

Zbrodnia Katyńska była głownie zbrodnią na polskiej inteligencji, na elicie przedwojennej Polski. To było „pozbawienie głowy” Polski, by móc ją łatwiej podporządkować sobie.

Poniżej publikujemy krótkie notki biograficzne jedynie kilku Polaków, którzy zginęli w Katyniu, a byli związani z ziemią ostrołęcką.

Bieńko Kazimierz Ignacy s. Władysława i Aurelii.

Ur. w 1907 r. w m. Kunin pow. ostrołęcki woj. białostockie. Ukończył Wydział Weterynarii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował jako weterynarz w m. Sejny pow. Suwałki woj. białostockie. Porucznik rezerwy. Wg stanu na kwiecień 1940 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 04-07.04.1940 r.

Chełchowski Tadeusz Marian s. Stanisława i Kamili.

Ur. w 1902 r. w Rzekuniu pow. Ostrołęką woj. Białystok. Ukończył seminarium nauczycielskie w Białymstoku. Nauczyciel w szkole podstawowej w Brześciu nad Bugiem. Porucznik rezerwy. Żonaty, miał dwóch synów. Wg stanu na kwiecień 1940 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany 30.04.1940 r.

Czerwiński Zygmunt s. Antoniego i Celiny.

Ur. w 1912 r. w Kijowie. Ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Mieszkał w Warszawie. Podporucznik rezerwy. Służył w 14 dywizji konnej artylerii w 3 baterii w Ostrołęce. 23.11.1939 r. lub 23.12.1939 r. przybył do obozu dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 20-22.04.1939 r.

Certowicz Jan s. Wojciecha i Władysławy

Ur. w 1889 r. w m. Wierzbnik pow. Iłżecki w. Kielce. Ukończył Wydział Medyczny na Uniwersytecie w Charkowie. Od 1919 r. służył w Wojsku Polskim na posadach dowodzących jako lekarz. Obronił doktorat z medycyny na Uniwersytecie Warszawskim. W 1935 r. zwolnił się ze służby. Mieszkał w Warszawie. Podpułkownik rezerwy. Żonaty, miał dwóch synów. Wg stanu na grudzień 1939 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 09-11.04.1940 r. Ekshumowany 24.04.1943 r.

Dmochowski Jan s. Adama i Michaliny.

Ur. w 1907 r. w Ostrołęce. Urzędnik inspekcji podatkowej. Mieszkał w m. Łuniniec woj. poleskie. Podporucznik rezerwy. Żonaty, miał córkę. Na dzień 20.02.1940 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 11-13.05.1940 r.

Filonowicz Jan s. Józefa

Ur. w 1918 r. w Ostaszkowie (Rosja). Mieszkał w Ostrołęce. Uczył się w Łomży. Podchorąży. Wzięty do niewoli 17.09.1939 r. pod Równem. 20.10.1939 r. przybył do obozu dla jeńców w Krzywym Rogu. 28.01.1940 r. wysłany do obozu dla jeńców w Kozielsku (przybył 14.02.1940 r.) Rozstrzelany w okresie 11-13.05.1940 r.

Haczyński Wacław s. Wacława i Kazimiery.

Ur. w 1894 r. w m. Brańszczyk pow. Ostrów Maz. woj. białostockie. Ukończył 6 klas gimnazjum w Grodnie. Od 1914 r. służył w Legionach Polskich. Ukończył oficerską szkołę kawalerzystów w 1 Pułku Ułanów w Ostrołęce. W 1918-1921 r. służył w Wojsku Polskim. Później był właścicielem majątku w m. Turek pow. Lublin. Wójt gm. Wólka Lubelska. W 1935-1938 r. Poseł na Sejm. Rotmistrz. Żonaty. Miał dwójkę dzieci. Wg stanu na grudzień 1939 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 16-19.04.1940 r.

Latkowski Edward s. Władysława i Marii.

r. w 1909 r. w Mińsku na Białorusi. Ukończył średnią szkołę techniczną w Brześciu. Technik drogowy i budowlany. Kierownik odcinka PKP w Ostrołęce. Podporucznik rezerwy. Żonaty. Wg stanu na kwiecień 1940 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 20-22.04.1940 r.

Madrak Bolesław s. Józefa i Rozalii.

Ur. w 1906 r. w m. Lipniki gm. Łyse pow. Ostrołęka woj. Białystok. Ukończył szkołę geodezji i przemysłu leśnego w Łomży. Technik przemysłu leśnego. Mieszkał w m. Smyga pow. Dubno woj. Wołyń. Podporucznik rezerwy. Wg stany na kwiecień 1940 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 9-11.04.1940 r.

Stawin Jerzy s. Mikołaja i Heleny.

Ur. w 1909 r. w Ostrołęce. Ukończył gimnazjum w Warszawie, Szkołę Podchorążych Piechoty w Komorowie oraz Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu. Będąc etatowym żołnierzem Wojska Polskiego zaocznie ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej. Uzyskał dyplom inżyniera-mechanika. Porucznik. W 1939 r. pracował w Technicznym Instytucie Uzbrojenia w Warszawie. Żonaty. Miał dwójkę dzieci. Wg stanu na grudzień 1939 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 04-07.04.1940 r. Miał brata Michała ur. w 1912 r. w Zambrowie również straconego w Kozielsku w okresie od 16 do 19.04.1920 r.

Suchcicki Kazimierz s. Mikołaja i Marianny.

Ur. w 1882 r. we wsi Piotrowo pow. Ostrołęka woj. Białystok. Ukończył Seminarium Duchowne w Płocku. Święcenia kapłańskie przyjął w 1905 r. Dziekan, wg stanu na marzec 1939 r. kierownik katolickiego duchownego zarządu okręgu nr IV Łódź, kapelan garnizonu w Łodzi. 02.03.1940 r. wysłany z obozu dla jeńców w Starobielsku do moskiewskiego więzienia Butyrki. 17 lub 23.03.1940 r. wysłany do obozu dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany 13.04.1940 r.

Wasylewski Romuald s. Kazimierza i Józefy.

Ur. w 1908 r. w Ostrołęce. Ukończył oddział farmaceutyki na Uniwersytecie w Poznaniu. Pracował jako asystent na tymże oddziale. Później zatrudniony w Państwowym Laboratorium Higieny w Poznaniu. Podporucznik rezerwy. Wg stanu na maj 1940 r. przetrzymywany w obozie dla jeńców w Kozielsku. Rozstrzelany w okresie 11-13.05.1940 r.

Wyszomirski Zygmunt s. Romana i Marii.

Ur. w 1912 r. r. w m. Zdziebórz pow. Pułtusk woj. warszawskie. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Rolniczą w Cieszynie. Mieszkał we wsi Czarnowiec pow. Ostrołęka woj. białostockie. Podporucznik rezerwy. Na dzień 20.10. 1939 r. przetrzymywany w Juchnowskim obozie dla jeńców, w listopadzie 1939 r. przeniesiony do Kozielska. Rozstrzelany w okresie 16-19.04.1940 r.

Na podstawie opracowania stowarzyszenia Memoriał oraz Ośrodka Karta „Zamordowani w Katyniu. Księga Pamięci polskich jeńców – więźniów obozu NKWD w Kozielsku, rozstrzelanych na podstawie decyzji Politbiura KC WKP (b) z dnia 5 marca 1940 r.”, 2015 r.

najnowszy najstarszy oceniany
Barbara
Gość
Barbara

Piękną formą upamiętnienia ich bohaterstwa są dęby katyńskie, zwłaszcza te posadzone na terenie dawnych koszar (wzdłuż ul Koszarowej w Wojciechowicach), gdzie stacjonowali. Niektórzy mają nawet po dwa dęby, także w innych miastach. Polecam Izbę Pamięci w ZSZ nr 2. Mam nadzieję, że pani Wiesława Gałka zdobędzie pieniądze na kolejną publikację o żołnierzach 5 Pułku Ułanów Zasławskich, którzy zginęli w Katyniu. Pozdrawiam.

Tom
Gość
Tom

Ważny tekst, i bardzo potrzebny

Wera
Gość
Wera

A postbolszewicy w Ostrołęce nie uczcili pamięci ofiar napaści Armii Czerwonej z 17lX1939