100-lecie powstania diecezji łomżyńskiej. „To dobra okazja, by przypomnieć sobie ważniejsze wydarzenia”

Biskup łomżyński Janusz Stepnowski napisał do wiernych list pasterski na rozpoczęcie duchowego przygotowania do jubileuszu 100-lecia powstania diecezji łomżyńskiej.

Diecezja łomżyńska 100-lecie istnienia świętować będzie za kilka lat – w 2025 roku. Jednak już niedługo, bo 19 marca 2021 roku, rozpocznie się duchowe przygotowanie do jubileuszu. Z tego powodu list do wiernych napisał biskup Janusz Stepnowski:

„Drodzy Bracia i Siostry, umiłowani Diecezjanie!

Czas Wielkiego Postu, który rozpoczęliśmy w Środę Popielcową, jest drogą na Świętą Górę Paschy. Przez najbliższe 40 dni będziemy wraz z Chrystusem podążać duchowo do Jerozolimy, by uczestniczyć w najważniejszym wydarzeniu naszej wiary: w Jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Na progu tego świętego czasu paschalnej pokuty słyszymy naszego Zbawiciela głoszącego Ewangelię Bożą: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!» (Mk 1, 15).

Wielki Post niesie dla każdego z nas kilka zadań: słuchanie słowa Bożego i pokutę, postępowanie na drodze ku zbawieniu, wierność przymierzu chrzcielnemu, przygotowanie do sakramentów inicjacji chrześcijańskiej dla katechumenów, rozważanie męki naszego Pana. Wielki Post jest czasem odnowy, aby uwierzyć na nowo, zaufać Bogu i oprzeć na Jego słowie swoje życie. Przypominamy sobie o przymierzu, które Bóg zawarł z każdym z nas.

Znakiem tej szczególnej więzi Boga z nami jest Ewangelia, która rozbrzmiewa w naszych sercach, szczególnie od momentu naszego chrztu. Jest ona głoszona w Kościele szczególnie podczas liturgii, ale także w naszych domach rodzinnych, na katechezie w szkole czy we współczesnych nam czasach również w przestrzeni medialnej. Wierzyć w Ewangelię znaczy wierzyć Chrystusowi, pokładać w Nim swoją ufność, być uległym Jego woli, uznać Go jako Pana i Zbawiciela swojego życia.

Wielki Post jest powrotem do źródła, by na nowo odkryć i zrozumieć co to znaczy, że jako chrześcijanin należę do Chrystusa i do Jego Ciała, czyli Kościoła.

Warto zastanowić się nad tym, co dzisiaj oznacza wyjście na pustynię i czym jest owa pustynia? Mierzymy się dzisiaj z wieloma wyzwaniami: walką z epidemią i jej skutkami dotykającymi wiele przestrzeni naszej codzienności, z cierpieniem i chorobą naszych bliskich, z duchową oziębłością wielu z naszych sióstr i braci, problemami naszej ojczyzny i Kościoła.

Wychodzimy na pustynię razem z Chrystusem, aby uwierzyć, że w Nim – Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym, jest nasze życie. Doświadczamy Jego obecności w Kościele, który jest wielką wspólnotą uczniów Pana. Kościół jest domem i szkołą komunii, miejscem doświadczenia Bożej i ludzkiej miłości, dzielenia się po bratersku dobrem i miłosierdziem.

Na przestrzeni wieków, począwszy od Zesłania Ducha Świętego, apostołowie i ich następcy podejmowali i wciąż podejmują wysiłek ewangelizacyjny, by przez głoszenie słowa Bożego, sprawowanie sakramentów i posługę miłości w ludzkich serca zasiewać ziarno wiary i tę wiarę rozwijać. Wołanie Chrystusa z dzisiejszej Ewangelii jest zaproszeniem do przemiany.

W dzisiejszych czasach oznacza ona świadomy wybór Chrystusa, który na co dzień widoczny będzie w ewangelicznym świadectwie miłości wobec braci i sióstr, szczególnie potrzebujących. Będzie aktem życzliwości i wdzięczności wobec tych, którzy niosą pomoc drugiemu człowiekowi. Myślę tu o personelu służby zdrowia i innych służb porządkowych, o wolontariuszach, o każdym człowieku, który dostrzega w potrzebującym Chrystusa i daje z siebie ofiarę czyniąc dobro i miłość.

Zamysł Chrystusa realizuje się szczególnie na naszych ziemiach od chwili utworzenia Kościoła partykularnego – Diecezji Łomżyńskiej. Za kilka lat, a dokładnie: 28 października 2025 r., będziemy przeżywać 100-lecie utworzenia naszej diecezji. Wydarzenie to było związane z odzyskaniem przez Polskę niepodległości po zakończeniu I wojny światowej. Reorganizacja struktury Kościoła w Polsce, dokonana decyzją Stolicy Apostolskiej, uwzględniała kształt granic kraju, który na nowo znalazł swe miejsce na mapie Europy, po latach zaborów.

Sto lat bardziej bliskiej i intensywniejszej obecności Chrystusa na naszych ziemiach to czas, który warto podsumować, to dobra okazja, by przypomnieć sobie ważniejsze wydarzenia, które miały miejsce w stuletniej historii naszego Kościoła lokalnego. Z Bożej woli w tę historię włączone były osoby, które kształtowały dzieje naszej diecezji.

Byli to przede wszystkim kolejni Pasterze naszej diecezji, którzy przewodzili naszej diecezjalnej wspólnocie, głosili słowo Boże i podejmowali różne decyzje wyznaczające konkretne kierunki pracy duszpasterskiej dla poszczególnych parafii, dla kapłanów i wspólnot zakonnych, dla ruchów i stowarzyszeń kościelnych.

W dziele ewangelizacji nasi biskupi byli wspierani przez kapłanów posługujących w parafiach, organizujących życie społeczne, angażujących się w działania oświatowe i naukowe. Niektórzy z nich stali się szczególnymi świadkami wiary oddając swoje życie w dramatycznych czasach II wojny światowej, tak jak błogosławieni ks. Adam Bargielski i ks. Michał Piaszczyński.

Z posługą kapłanów łączy się historia i współczesność Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży, które niedawno obchodziło 100-lecie istnienia.

Diecezja Łomżyńska to przede wszystkim historia pokoleń naszych rodzin, które na przestrzeni lat związywały swoją codzienność z Chrystusem i Jego Ewangelią.

Jubileusz naszej diecezji pozwala spojrzeć w przyszłość, abyśmy w kontekście tego wszystkiego, co obecnie przeżywamy, zastanowili się nad tym, w jaki sposób możemy jako wspólnota diecezjalna z większą gorliwością realizować nasze powołanie do świętości i do dawania świadectwa o naszym Zbawicielu i Panu wobec świata i siebie nawzajem w naszych wspólnotach parafialnych i rodzinnych.

Jubileusz jest szczególną łaską, by przede wszystkim spojrzeć na „dzisiaj” naszego Kościoła łomżyńskiego. Chcemy w najbliższym czasie w świetle Ewangelii odczytywać wolę Chrystusa dla naszego Kościoła. Dzisiaj Pan mówi nam, że „czas się wypełnił i przybliżyło się do nas Królestwo Boże” (Mk 1, 14). Chcemy podjąć to wezwanie do nawrócenia i życia Ewangelią, a obecny czas wykorzystać jako szansę ożywienia naszych wspólnot parafialnych.

Dlatego, abyśmy owocnie przeżyli czas zbliżającego się jubileuszu naszej diecezji i dobrze wykorzystali tę szansę odnowy naszej wiary, podejmiemy przez najbliższe trzy lata drogę duchowego przygotowania do Jubileuszu 100-lecia powstania Diecezji Łomżyńskiej. Rozpocznie się ona uroczystą Mszą św. w kościele katedralnym 19 marca 2021 roku w uroczystość św. Józefa inauguracją Roku Rodziny, a zakończy w roku 2024. Rok 2025 będzie czasem obchodów głównych uroczystości jubileuszowych.

Przygotowanie duchowe będzie obejmować trzy etapy. Każdy z nich będzie czasem rozważania konkretnej tematyki pastoralnej ważnej dla naszego życia i dla duszpasterstwa.

W pierwszym roku duchowego przygotowania pragniemy uświadomić sobie, że rodzice są dla swoich dzieci zwiastunami i głosicielami Ewangelii, którą mają przekazywać nie tylko słowem, ale przykładem życia.

Rodzina z jednej strony korzysta z sakramentów, a z drugiej to właśnie w domu powinno dokonywać się przygotowanie do ich przyjmowania. Ponadto, zgodnie z zamysłem Bożym, miłość małżeńska ma być obrazem miłości Chrystusa do Kościoła. Nikt nie może zastąpić rodziny w wypełnianiu tego obowiązku.

W Roku Rodziny wyjątkową rolę będzie odgrywała osoba św. Józefa, którego Kościół z woli Ojca Świętego w sposób szczególny czci w tym okresie. Patrząc na Opiekuna św. Rodziny, chcemy podkreślić rolę ojca i tożsamości mężczyzny oraz promować męskie grupy formacyjne. Dla większej korzyści duchowej ustanowiłem z racji Roku św. Józefa kościoły stacyjne w całej Diecezji, które niech staną się miejscami pielgrzymowania. Odkrywajmy w tym czasie piękno naszej diecezji odwiedzając miejsca szczególnej czci i modlitwy, jakimi są wyznaczone świątynie.

Drugi rok przygotowania do Jubileuszu będzie poświęcony ludziom młodym. Pierwszy Synod Diecezji Łomżyńskiej już przed laty dostrzegł złożoną sytuację młodzieży w naszej Diecezji, która charakteryzuje się braterstwem, przyjaźnią i solidarnością. Podkreślił także postawy młodych nacechowane niepokojem, rozczarowaniem czy lękami. Wielu młodych angażuje się duszpastersko w różne inicjatywy diecezjalne i parafialne, formują się w grupach i stowarzyszeniach, podejmują także dzieło ewangelizacji swoich rówieśników.

Patrząc jednak na dzisiejszą rzeczywistość Kościoła, chcemy odzyskiwać młodych ludzi, który w życiu Kościoła jest coraz mniej. Kościół widzi w nich nie tylko przedmiot swojej duszpasterskiej troski, lecz uznaje, że są też czynnym podmiotem jego misji i aktywnymi uczestnikami ewangelizacji. To oni są w stanie nie tylko ożywić duszpasterstwo w parafii, ale także zanieść Dobrą Nowinę do ludzi, których na co dzień spotykają.

Misja ewangelizacyjna Kościoła Łomżyńskiego realizowana jest wspólnie przez osoby duchowne i świeckie. Uprzywilejowanym miejscem tej realizacji jest wspólnota parafialna. Na trzecim etapie duchowego przygotowania do 100-lecia powstania Diecezji pochylimy się nad rolą, znaczeniem i miejscem parafii w życiu każdego z nas. Najlepszym sposobem budzenia współodpowiedzialności za parafię duchownych i świeckich jest współuczestnictwo, współodpowiedzialność i pogłębiona formacja chrześcijańska.

Zastanowimy się nad tym jak jeszcze bardziej stawać się rodziną parafialną w kontekście ewangelicznego odczytywania znaków czasu.

Chcę podkreślić także, że u początków naszego przygotowania do Jubileuszu w dniach 4 i 5 czerwca br. będziemy obchodzić 30. rocznicę pobytu w Łomży św. Jana Pawła II. Przypomnimy sobie nauczanie naszego wielkiego Rodaka i przesłanie jakie zostawił w Kościele Łomżyńskim.

Dla nas wszystkich, tworzących wspólnotę diecezji łomżyńskiej, Jubileusz 100-lecia jej powstania jest okazją do postawienia sobie pytania, które towarzyszy często synodom diecezjalnym: „Kościele Łomżyński co myślisz sam o sobie”? Przeżywając czas duchowego przygotowania do Jubileuszu, pozwólmy prowadzić się Duchowi Świętemu, aby przyczynił się on do rozpalenia na nowo darów i charyzmatów, które każdy z nas otrzymuje od Boga.

Na czas dorocznych ćwiczeń wielkopostnych wypraszam Wam, Bracia i Siostry, łaski Ducha Świętego i udzielam pasterskiego błogosławieństwa: w imię Ojca + i Syna, i Ducha Świętego.”